г҃и б҃е нашь. пріімі ᲂумилениѥ нашеꙗ службы і хвалы. ꙗко раби недостоини суще. ꙗже
бѣхомъ должьни створити створихомъ. аще і недостоінѣ створихомъ. ꙁа немощі наша.
і ꙁа ᲂумноженьѥ грѣховъ моіхъ. ни|кто же бо достоінъ ѥсть по лѣпотѣ тѧ похвалити. ты бо едінъ еси кромѣ всего грѣха. і тебе славу всылаемъ . о҃цю і с҆́