Соф. 520, л. 16–л. 16 об.

пⷫо. мⷧо. въꙁдѣвъ руц҆́ г҃и і҃с х҃е любимыи творче. дателю блгїмъ. дажь намъ въꙁлюбити другъ друга. ꙗко же ты въꙁлюби нⷭа. да вѣрою і лю|бовию. единомысльно і единод҃шьно і единосущно. к тобѣ б҃ᲂу приближимъсѧ и всылаемъ тебѣ хвалу. і причастимъсѧ ст҃хъ твоіⷯ таінъ. і нбⷭсному твоѥму црⷭтвию достоіномъ быти. ҆́


Последнее обновление данного документа: 03.06.2006.